وجه تسمیه چخماق از واژه‌ای کاملاً فارسی و کهن گرفته شده است. «چخماق» در زبان فارسی به نوعی سنگ سخت و آتش‌زا گفته می‌شود که در گذشته برای افروختن آتش با ضربه زدن به فولاد یا سنگ دیگر از آن استفاده می‌کردند.

احتمالاً این نام‌گذاری به چند دلیل تاریخی و طبیعی انجام شده است:

1. وجود سنگ‌های چخماقی در منطقه: در اطراف روستا و کوه‌های کوچک پیرامون آن، نوعی سنگ سیلیسی و سخت یافت می‌شود که شباهت زیادی به چخماق دارد. این ویژگی طبیعی ممکن است الهام‌بخش نام محل بوده باشد.
2. پیشینه تاریخی استفاده از سنگ چخماق: در گذشته‌های دور، مردم برای روشن کردن آتش از این سنگ‌ها بهره می‌بردند. ممکن است محل فعلی چخماق به خاطر فراوانی این سنگ یا کاربرد خاص آن، چنین نامی گرفته باشد.
3. نماد سختی و استواری: در فرهنگ عامیانه، «چخماق» نشانه سختی، مقاومت و پایداری است؛ لذا ممکن است نام این شهر یا روستا به عنوان نمادی از سرسختی مردم منطقه نیز رواج یافته باشد.